Soms doet een stickertje op de voorkant van een boek heel wat. Ik las ‘Voor de liefhebbers van Haar naam was Sarah’ en ik was min of meer verkocht. Helemaal verkocht raakte ik, toen ik de volgende quote las: ‘Met Het familieportret heeft Jenna Blum een klein meesterwerk afgeleverd. Op briljante wijze weet zij de andere kant van de oorlog, die van de Duitse slachtoffers, tot in het kleinste detail uit te diepen.’ Ja, en dan moet ik het weten; vind ik dat ook?

Het familieportret

Deze historische roman vertelt het verhaal van Anna in het bezette Duitsland en het verhaal van haar dochter Trudy in het heden. Beide dames zijn getekend door de Tweede Wereldoorlog. Anna wil er niets over kwijt, haar leven in Duitsland is voorbij nu ze in Amerika woont, maar denkt Trudy er ook zo over? Tijdens Trudy’s project over het leven van de Duitsers in de oorlog komt eindelijk de waarheid aan het licht, maar zal Anna dit ooit toegeven?

Stof tot nadenken

Tijdens het lezen laat het onderwerp je niet los. Wat zou jij doen wanneer je in Anna’s schoenen zou staan? Zou jij ook weglopen van huis en de intrede doen bij een vriendelijke bakker? Zou jij je zo bang laten maken door alles om je heen dat je een relatie met de obersturmfurher zou beginnen? Of zou je het helemaal anders aanpakken? De gehele lijn rondom Anna zat voor mij vol met vragen over hoe ik het gedaan zou hebben. Zou ik er beter van geworden zijn? Of zou ik me anders gedragen hebben als Anna? Zou ik de obersturmfuhrer gevolgd zijn? Zou ik van hem gehouden kunnen hebben? Allemaal vragen die door me heen gingen en me tot nadenken stemden.

Anna ft. Trudy

In het begin van het verhaal had ik niet veel met Trudy. Ik vond haar een echte doos, iemand die wel wat van het leven maakt, maar die niet opgebloeid is. Iemand die docent Duitse geschiedenis is, maar die verder weinig van het leven maakt. Gescheiden, niet op zoek en ze vindt het wel prima zo. Het verhaal van Anna daarentegen pakt meteen. Meteen zat ik bij haar in Duitsland, ik hoorde de Duitse officieren praten, ik voelde wat Anna voelde. Ik voelde de angst, de liefde voor haar dochter. Ik was Anna, een personage uitgediept op deze manier zie je niet vaak. Daarom vond ik het ook zo jammer dat ik weinig met Trudy had. Gelukkig kwam dat helemaal goed op het moment dat Trudy begon met haar onderzoek en de interviews. Haar liefdesrelatie met Rainer vond ik prachtig omschreven en de tranen stroomden over mijn wangen toen die niet zo verliep zoals ik hoopte. Toch was de lijn van Anna integrerende, het pakte je vast en liet je niet meer los. Het zette je aan het denken, terwijl de lijn van Trudy er een kon zijn uit een willekeurige roman. Dat vind ik jammer, wanneer Trudy verder uitgediept was, had ik het verhaal nog beter gevonden.

Conclusie

Boeken die over de Tweede Wereldoorlog gaan, scoren bij mij altijd hoog. Ik vind het een interessant onderwerp en het is een onderwerp dat mij eigenlijk altijd direct grijpt. Dit was bij Het familieportret ook het geval. Het verhaal is prachtig. Het is duidelijk te merken dat Jenna Blum veel voorwerk heeft gedaan, voordat zij begon te schrijven. Het enige verbeterpuntje dat ik heb, is dat het personage Trudy wel wat levendiger had mogen worden omschreven. Maar al met al een boek dat een duidelijk 9 verdiend!