marktplaats
Hemel zonder engelen – Virginia Andrews
redigeren
Mijn leesverslaving begon toen ik de boeken van Virginia Andrews ging lezen. Mijn stiefmoeder is grote fan van haar en zij overtuigde mij om de Dawn-serie te lezen. Na deze serie was ik als 15-jarige verkocht. Ik verslond de boeken van deze goede Amerikaanse schrijfster. Nu is het tijd om ze weer te herlezen en mijn keuze is dit keer niet gevallen op de Dawn-serie, maar op de Casteel-serie. Beleef ik de boeken, nu tien jaar later, nog net zo intens als vroeger? Of kan ik ze nu beter indelen in de flutromannetjes?
Verhaal
Heaven Leigh Casteel woont met haar familie in de bergen van ‘The Willies’. Haar familie is de armste familie van het dorp Winnerow en zij worden dan ook altijd met veel afschuw bekeken. Toch is Heaven niet ongelukkig, ze weet het leven te waarderen en geniet van de dingen die wel kunnen. Wanneer stiefmoeder Sarah het ouderlijk huis verlaat, neemt het leven van de vijf kinderen een heel andere wending, ze worden verkocht aan ouders die wel voor hun kunnen zorgen. De twee jongsten komen goed terecht, maar is dat bij de rest ook zo? En hoe zit het met Heavens echte familie? Is zij wel zo arm als zij denkt?
Arm ft. rijk
Zoals altijd staat er ook in deze serie een meisje centraal dat denkt dat zij arm is, maar juist heel rijk blijkt te zijn. In dit eerste deel komt dit nog niet echt naar voren, maar het valt wel te raden. Wanneer Heaven de pop, die een replica van haar moeder is, krijgt, is het al snel duidelijk dat dat ding geld heeft gekost. Ook de jurken die in de koffer van Heavens moeder zitten, worden als duur omschreven en de verhalen over ‘Lukes Angel’ doen vermoeden dat Heaven eigenlijk uit een rijk nest komt. Van de ene kant vind ik het wel goed dat Heaven eerst andere dingen meemaakt in dit boek, in de andere series wordt het meisje vaak al meteen in het eerste deel naar haar rijke familie gedaan.
Boodschap
Wat voor mij dit boek ook net iets anders maakt dan andere boeken is dat het toch een soort van boodschap bevat. Het is duidelijk dat Andrews wil laten weten dat je niet per se gelukkig hoeft te zijn als je rijk bent. Heaven was gelukkig in The Willies, ze was samen met haar familie waar ze van hield, had een lief vriendje en ging naar een school waar ze het erg naar haar zin had. Met haar geluk was het snel gedaan toen zij verkocht werd aan een jong stel met veel geld. Heaven had nooit kunnen verwachten dat zij deze dingen mee zou maken. Ook zij was zo naïef om te denken dat geld wel gelukkig zou maken. Ik denk dat dit toch wel een waarheid bevat, je kunt zo rijk zijn als je wilt, maar dat is nog geen garantie op geluk en als ik naar mezelf kijk, denk ik ook dat dat klopt. Ik ben gelukkig als ik de mensen om me heen heb waar ik van houd. Mijn vriend, mijn zus, mijn vader en stiefmoeder en mijn vrienden, zonder hen zou ik veel minder gelukkig zijn. Zou geld dat gemis goed kunnen maken? Nee, ik ben ervan overtuigd dat die mensen niet vervangbaar zijn voor geld.
Conclusie
Ik merk dat mijn ervaring heel anders was dan toen ik het boek eerder las. Toen vond ik Heavens vader een verschrikkelijk man, je kinderen verkopen doe je toch niet? Nu zie ik in waarom hij dat gedaan heeft en kan ik het enigszins zien als een goede daad. Hij wilde alleen maar het beste voor zijn kinderen, en hij kon dat niet bieden, zeker niet nu Sarah weg was. Ook sleepte het verhaal me niet zo mee als de eerste keer. Toen vond ik Heaven enorm zielig en stroomden de tranen over mijn wangen bij al het gruwelijks dat zij moest ondergaan. Nu vond ik het nog wel sneu, maar het raakte me minder, waarschijnlijk omdat Heaven enorm weg werd gezet als een heldin. Ze deed zo weinig fout, was altijd lief en aardig en zo naïef. Er waren verschillende momenten dat ik me echt aan haar ergerde. Jammer, als Andrews haar meer als persoon en minder als heldin neer had gezet, zou ik zeker iets meer genoten hebben. Voor nu beloon ik het boek met een 7, want ondanks dat ik Heaven soms irritant vond, heb ik wel lekker gelezen en genoten van het verhaal. Deel 2? Dat zal waarschijnlijk even op zich wachten, ik heb het wel weer even gehad met de altijd lieve Heaven!