Al vaak heb ik genoten van de verhalen van Judith Visser. Tegengif, Tinseltown en stuk zijn allemaal boeken die een hoog plaatsje in mijn top van beste boeken verdienen. Voordat ik aan Oversteken begon, was ik ervan overtuigd dat ik weer een topper aan mijn lijst kon toevoegen, maar heeft Judith dit wel weten te bereiken met Oversteken?

Verhaal

Tender is helemaal in de wolken wanneer haar partner, Matt, haar ten huwelijk vraagt. In de nacht van hun verloving sterft Matt aan een hersenbloeding. Tender kan dit niet verwerken en haar interesse is direct gewekt wanneer zij op televisie een reportage over lucide dromen ziet. Zij koopt een boek over deze manier van dromen en na een tijdje lukt het haar om Matt te ontmoeten in haar dromen. Tender wil niets meer, alleen nog maar slapen en bij Matt zijn. Maar is zij wil bij Matt? Of is er iets heel anders aan de hand?

Zweverig

Lucide dromen, een onderwerp dat mij te boven gaat. Ik geloof niet in het spirituele en dan gaat dit toch echt te ver. Ik vond het hele verhaal rondom het dromen, rondom het medium dat Tender gaat bezoek, rondom de geest die haar op een gegeven moment gaat plagen te ver gezocht. Ik kon me niet inleven in de hoofdpersoon, terwijl het verhaal toch echt in de ik-vorm geschreven was. Iets dat me zelden gebeurt, altijd zie ik alles voor me en leef ik enorm mee.

Tender

Wat vond ik Tender toch een vreselijk mens! Ik begrijp best dat het tijd kost om over het overlijden van je partner heen te komen, maar deze manier vond ik enorm onwerkelijk. Ik vond haar een enorme aanstelster en een zeurpiet. Nooit was het goed, ze kon voor niemand blij zijn en altijd was er wel iets met – hoe verrassend – haar aan de hand. Wellicht dat dit er aan bij heeft gedragen dat ik me niet in Tender in kon leven. Dit, het bovennatuurlijke en het volstrekt vreemde einde maakten dat ik dit geen fijn boek vond.

Conclusie

Gelukkig heeft Judith nog steeds de heerlijke vlotte schrijfstijl waar ik zo van houd. Dat is helaas ook een van de weinige positieve dingen die ik over het boek kan zeggen. Ik vind het jammer, ik verwacht altijd veel van Judith Visser – ik weet ook dat ik dat kan doen. Helaas dat de hoofdpersoon zo’n aanstelster was en dat het einde voor mij te ver gezocht was, dat had het cijfer nog wat doen verhogen. Nu kom ik helaas niet hoger dan een 5,5.