Tirza, geschreven door de Nederlandse schrijver Arnon Grunberg, is mijn favoriete boek. Omdat ik niet wilde dat mijn beeld over het verhaal zou veranderen, stelde ik het kijken van de film uit. Deze week werd ik zo nieuwsgierig dat ik het toch maar gewaagd heb. Maar was dit het 1.5 uur kijken wel waard? Of blijft het boek, zoals in negen van de tien gevallen, vele malen beter? Lees het in deze recensie.

Verhaal

Tirza beschrijft het verhaal van vader Jürgen Hofmeester die wel heel vreemd is. Hij houdt van zijn dochters, maar wel op een heel aparte manier. In zijn ogen is Tirza zijn Zonnekoningin en een meid die hoogbegaafd is. Tijdens Tirza’s eindexamenfeest maakt Hofmeester kennis met het vriendje van zijn dochter, Choukra. Het is voor hem meteen duidelijk, hij is een terrorist, iemand die in verband staat met Mohammed Attah. Dit is een van de zaken die aangeven dat Hofmeester een zwaar gestoorde man is, die misschien ergens ook wel zielig genoemd kan worden. Tirza is het gedrag van haar pa in ieder geval helemaal zat en besluit naar het buitenland te gaan. Vreemde is dat zij nooit iets van zich laat horen. Hofmeester besluit zijn Zonnekoningin na te reizen om te zien of alles wel goed met haar gaat, maar is dat wel zo? Hofmeester komt de kleine Kaisa tegen die hem de gehele reis gezelschap blijft houden. En dan komt de waarheid aan het licht, maar willen wij die wel weten?

Film

De film vertelt ongeveer hetzelfde verhaal. Je ziet goed in de film terug dat Hofmeester erg vreemd is, dat hij een raar gedrag heeft en vreemde dingen doet. Dingen die in het boek van essentieel belang zijn, komen nauwelijks terug in de film. Daarnaast klopt er ook niets van de volgorde. Het boek is chronologisch geschreven, de film is dat totaal niet, wat voor reden had de regisseur hiervoor? Daarnaast vind ik de film erg van de hak op de tak springen. Ik vraag me af of je dit wel kunt volgen wanneer je het boek niet gelezen hebt. Volgens mij gaat het dan veel te snel en wordt er te weinig aangekondigd in welke tijd we nu zijn. Pas wanneer Hofmeester naar Afrika gaat om zijn Tirza te zoeken, wordt de film wat beter. Pas dan komt echt het verhaal van Hofmeester naar buiten. Dit wordt wel op een goede manier aangepakt. Kaisa zal ik nooit vergeten, het kleine meisje dat maar één zin kent: ‘Want company sir?’ heeft mijn hart gestolen.

Eindoordeel

Helaas ben ik niet zo positief over de film. Mensen zeggen dat het boek traag is, maar de film is nog vele malen trager. Het acteerwerk is matig en de scènes zijn niet logisch achter elkaar geplakt. Maar het ergste vind ik dat de film te veel afgeweken is van het boek. Het einde is totaal anders. En dat is juist jammer, juist dat had ik verfilmd willen zien. Helaas, voor mij een grote tegenvaller, maar is dit niet altijd bij een verfilming?