Gedichtenbundels, vaak begin ik er niet in, omdat ik – net als kort verhaalbundels – er niets van begrijp. De boodschap komt niet over. Ik vat het gewoon niet. Tijdens de Schrijfdag, georganiseerd door Uitgeverij BoekenBoet, had ik al door de gedichtenbundel van Hans Huizenga gebladerd en ik besloot om het bundeltje toch een kans te geven.

Gedichten
Ik zei het al in de inleiding, gedichten zijn niet altijd mijn ding. Al heel vaak heb ik gedichten gezien met een vreemd ritme, waar ik dan niets in zie. Als taalliefhebber ga ik dan ook op zoek naar het ritme, omdat ik het niet snap. Een gedicht moet toch een ritme hebben? Vaak gaat hierdoor meteen de essentie verloren. Ik ben immers niet meer bezig met de boodschap, maar met de vormgeving. Bij deze bundel had ik daar weinig tot geen last van. Uiteraard waren er wel wat gedichten die een wat vreemd ritme hadden, die zijn ook niet binnen gekomen, maar het merendeel van de gedichten was voor mij goed te volgen.

Geraakt
Sommige gedichten raakten mij diep. Vooral Vriendschap, het lijkt zo simpel, je ziet het als iets vanzelfsprekends. Dit gedicht raakte me en zette me aan om het even met mijn beste vriendinnen te delen. Ook het gedicht over anorexia deed me even slikken. Prachtig verwoord, ik was er meteen stil van. Ook was er een gedicht dat ik erg mooi vond, maar ook een lach op mijn gezicht bracht; Wittebroodsweken. Ik zag het tafereel helemaal voor me. Het mooiste gedicht vond ik Vertel; ik hield het bijna niet droog en wilde het graag delen met een vriendin van mij, omdat ze het op dit moment heel erg moeilijk heeft.

Conclusie
Het lezen van Wrakhout was een ervaring vol emoties. Een lach, herkenning, ontroering en sommige gedichten die zetten aan tot denken. Voor mij was dit een bijzondere ervaring. In de eerste instantie omdat ik nu inzie dat er gedichten zijn die ik wel kan begrijpen, heerlijk om zoiets te ontdekken. Ten tweede omdat ik enorm geraakt ben. Ik vind het jammer dat ik ze allemaal uit heb. Ik zal het boekje er nog regelmatig bij pakken om mijn favoriete gedichten te lezen. Wellicht heb ik een nieuw genre ontdekt?